Gelukkig Nieuwjaar!!!!

At Hodson Street – I’m ready to Rock ’n Roll ©2017


Hoop

Niets zo fijn als het oude jaar uitluiden en vol goede moed aan het nieuwe jaar beginnen. Tenminste, als ik ieder jaar weer de mensen hoor met hun goede voornemens. Nee, komend jaar ga ik echt….., nou vul zelf maar in, we kennen de lijstjes allemaal wel.

Ach, maar waarom ook niet. Het jaar is nu eenmaal zowat voorbij en derhalve is dit een uitgelezen moment om eens terug te blikken op het afgelopen jaar en een voorschot te nemen op het nieuwe jaar.

Voor mij persoonlijk was dit een jaar met scherpe contrasten. Het heeft veel moois gebracht, maar we zijn zeker niet gevrijwaard gebleven van ellende. Ziekte, mensen die overleden zijn etc., etc..

Nu ben ik niet zo van het zwartkijken, dus benoem ik liever de leuke en positieve dingen. Maar deze vielen misschien wel des te meer op door de aanwezigheid van, helaas, vervelende gebeurtenissen.

This bird needs to fly

Nu ik eens het jaar muzikaal overzie, is het golvende karakter van 2017 ook best wel terug te vinden in de geplaatste songs. Dan weer eens een vlot nummer, dan weer een langzamer, emotioneler nummer. Variatie genoeg 🙂 🙂

Door alle omstandigheden hebben we veel minder kunnen doen dan de bedoeling was. Maar gezondheid gaat nu eenmaal voor. Al met al zijn we, Chantal en ik, muzikaal gezien best wel gegroeid dit jaar en hebben we ook meer en meer een eigen sound/richting weten te creëren.

In de weinige tijd die we hadden, hebben we toch een aantal nieuwe songs weten te maken, mede gestimuleerd door de enthousiaste reacties van jullie. Waarvoor onze grote dank!!!!

Muzikaal hoogtepunt dit jaar vormde toch wel de huiskameroptredens tijdens “Gluren bij de Buren” en de optredens van afgelopen maand met de dansgroep DSG. Dat smaakt zeker naar meer. Iets waar we komend jaar vol voor zullen gaan.

Een eerste vaste datum is inmiddels bekend, namelijk zondag 11 maart 2018, wederom een reeks huiskamerconcerten tijdens “Gluren bij de Buren“. Noteer deze datum dus maar vast in de agenda!!!!

Try

Voor mij persoonlijk was het op fotografisch gebied een overgangsjaar en heb ik eindelijk de stap durven wagen naar meer ‘experimentelere’ composities. Meer en meer vloeien werkelijkheid en fantasie door elkaar.

Op deze wijze kom ik uiteindelijk dichter bij datgene wat ik wil laten zien. Namelijk het beeld dat in mijn hoofd zit als ik fotografeer en dat is niet altijd een natuurgetrouwe kopie van de werkelijkheid.

Ik hoop hier het komende jaar mee door te kunnen gaan en de benodigde kennis van de te gebruiken software te vergaren (en, vooral, te onthouden….). Studeren/blokken dus wordt dat voor me :-):-)

Als de Werkelijkheid de Fantasie ontmoet….

Voor deze laatste blog van 2017 heb ik 2 songs uitgekozen, die ik er mooi bij vond passen. Lekker knallend het oude jaar uit en vol goede en frisse moed het nieuwe jaar in.

Het is tegelijkertijd een mooi voorbeeld van hoe Chantal en ik met de muziek zijn bezig geweest dit jaar. Van bombastisch met volledige bandbezetting naar een duo, minimalistisch en puur. Dit laatste zal ook onze insteek zijn voor het komende jaar.

Rest mij om jullie allemaal nogmaals ontzettend te bedanken voor jullie enorm motiverende reacties, opmerkingen of wat dan ook, op het geplaatste werk. Mede door deze feedback zijn we enorm gemotiveerd om er komend jaar vol voor te gaan en, hopelijk, iets moois te kunnen neerzetten!!!!

Voorts wensen wij jullie alvast het allerbeste toe voor 2018, dat het maar een gezond, sprankelend en geweldig jaar mag worden, waarin heel wat dromen en wensen mogen uitkomen!!!!!!

Tot volgend jaar!!!!

Groetjes, René


At Hodson Street – Here comes Spring ©2017



Deel dit /Share this

Please, forgive me

At Hodson Street (en dansvereniging DSG) – Please, forgive me  17 december 2017


Voor deze week een “golden oldie”, als leidraad voor de blog, namelijk “Please, forgive me”. Het leek me leuk om de inhoud van deze song eens nader te belichten, mede ook omdat we dit nummer afgelopen week 2 maal hebben mogen uitvoeren met een dansgezelschap!!

Er was door dansvereniging DSG te Haarlem gevraagd of zij een choreografie mochten maken op deze song, iets wat wij natuurlijk een ontzettend leuk idee vonden. Het was een geweldige belevenis om de dansers een eigen interpretatie te zien geven van deze song, terwijl Chantal en ik het nummer live vertolkten.

Hoop

Het was onderdeel van de jaarlijkse grote dansuitvoering van dansvereniging DSG. Een prachtige en professioneel georganiseerde show van maar liefst 3 uur!!!! Wat een enthousiasme en inzet, mooi om te zien!!!!

Van ons optreden op zondag is, met toestemming, bovenstaande video geplaatst. Gaaf om het nummer zo een extra dimensie te zien krijgen door de, door de dansers, uitgevoerde choreografie.

De inspiratie voor dit nummer haalde ik uit een verhaal dat ik schreef, nadat ik mijn kinderen, terwijl ze aan het spelen waren, weer eens een tijdje had gadegeslagen . Ik denk dat iedere ouder zich hier wel in kan herkennen.


I’ll show you my weakness

Toen ik vanavond naar je keek en je hoorde praten, realiseerde ik me weer eens hoe belangrijk ik voor je ben. Het vervulde me met trots maar deed tegelijkertijd pijn. Pijn omdat ik niet aan al je verwachtingen zal kunnen voldoen. Hoe graag ik dat ook zou willen, het is een utopie.

Mijn gebreken, mijn reeds gevormde persoon, wat dan ook, er zijn bijzonderheden aan mij die mij maken zoals ik ben. Voor jou ben ik op dit moment de spiegel van het leven. Naarmate je ouder wordt zul je gaan beseffen dat dit ver bezijden de waarheid is.

Niet alles is zoals ik lijk. Je zult gaan ontdekken dat er niet één beeld van het leven is. Het leven wordt subjectief door mijn spiegelbeeld aan jou doorgegeven. De tijd heeft er vat op gehad. Het is in de loop der jaren gevormd, vervormd, opgebouwd, afgebrokkeld.

Aan jou de zware taak om eruit te nemen wat je kunt gebruiken en te verwijderen wat je stoort. Om er vervolgens met je eigen ontdekkingen zelf een subjectief beeld van te maken. Al zou ik je alles wat goed is willen geven, dan nog zou dat onmogelijk zijn.

Je zult, net als een ieder ander, zelf moeten gaan ervaren hoe jij in het leven wilt staan. Het enige wat ik je in ieder geval kan meegeven, is zelfvertrouwen. Geloof in jezelf, sta open voor anderen, luister, maar twijfel niet aan je eigen ideeën, je eigen dromen.

Als de Werkelijkheid de Fantasie ontmoet….

 Je hoeft ze niet op te dringen, maar ze zijn wel eerlijk. Jouw ideeën, jouw gevoel, zullen maken tot wie jij zult zijn. Wat een ander er ook van zal vinden, verloochen ze niet, ze zijn van jou.

Misschien zijn ze niet altijd even mooi, even makkelijk te verdragen, maar wees er trots op, hoe dan ook. Ze vormen jouw identiteit, jouw ik.


Tot slot rest mij nog te zeggen dat ik iedereen fijne feestdagen toewens en een gelukkig nieuwjaar. Maak er wat moois van, maar bovenal, geniet!!!!

Groetjes, René

Reflectie



Deel dit /Share this

Verjaardag en de Dood

At Hodson Street – This bird needs to fly (©2017)


Ja, ja, binnenkort is het weer zover. Dan ben ik jarig. Ik merk het alweer aan iedereen om me heen. En vooral nu, want het schijnt extra speciaal te zijn als iemand 50 wordt.

Wat is dat toch voor gezeur, ieder jaar weer. Nee, je moet leven zoals je zelf wilt, maarre, vier je je verjaardag nog?? Nee, ik vier mijn verjaardag niet!!!!

Om de vraag “waarom niet” vast voor te zijn: nee, ik ben niet depressief; ja, ik houd gerust van gezelligheid; nee, ik vind het niet eng om te vieren; ja, ik ben nogal eigenwijs.

De reden dat ik al heel lang mijn verjaardag niet meer vier, is heel simpel. Het interesseert me gewoonweg helemaal niets. Dat is niet een houding van me, maar eenvoudig een eigen levensfilosofie.

In mijn levensfilosofie zijn er maar 2 datums die relevant zijn, te weten de dag waarop je geboren bent en, u raadt het al, de dag waarop je ooit zult sterven. Al die zogenaamde feestdagen daartussen, daar heb ik niets mee.

Maar de meeste mensen hebben klaarblijkelijk houvast nodig en werken graag met vaste parameters. Mij maakt het niets uit, je bent zo oud/jong als je je zelf voelt.

Zelf moet ik ook wel vaak lachen om het tegenstrijdige in de mens. Herkent u het, de stress bij mensen die een verjaardagsfeestje geven: of alles wel in huis is, iedereen wel komt, het wel gezellig zal worden enz. enz..

Ze rennen zich een slag in de rondte, terwijl het eigenlijk hun eigen feestje is en dan na afloop met een stalen gezicht beweren ze dat het allemaal wel meeviel dit jaar. Veel succes ermee, maar ik bedank hier liever voor.

Schoonheid van het Leven

Een paar jaar geleden schreef ik voor mezelf het onderstaande verhaal. Ik kwam het weer  tegen en vond het, logischerwijs, een prima moment om met jullie te delen. (Natuurlijk begrijp ik ook wel dat dit verhaal aan alle kanten rammelt!! Zie het meer als een poging om met een knipoog de zaak eens van een andere kant te bekijken.)

Tevens geeft dit thema me de gelegenheid een nieuwe song te plaatsen, namelijk: “This bird needs to fly”. Inhoudelijk niet helemaal op zijn plaats misschien, maar wat betreft titel en moraal van de song toch ook zeker wel. (En, wat misschien nog wel belangrijker is, deze song rammelt zeker niet van alle kanten!!)


Verjaardag en de Dood

Misschien vind je mijn opvatting van het leven te negatief of te confronterend. Volgens mij ligt het sowieso in de aard van de mens om zich te verschuilen zodra de gedachte aan iets te lastig wordt.

Maar is het niet zo dat de dag waarop je wordt geboren, tevens de dag is waarop je je eerste schreden zet richting de dood. Uiteindelijk zal de oplossing van het leven voor een ieder dezelfde uitkomst geven.

Hoezo dan, je eerste geboortejaar, is het niet beter om te spreken van je eerste verstervingsjaar!!  Klinkt het uiteindelijk niet veel positiever en eerlijker om zoveel mogelijk verstervingsjaren te hebben voordat het zelfstandig naamwoord een werkwoord wordt?

Mij lijkt een zin als: “Ik word 40 jaar”,  veel gewelddadiger en negatiever klinken als “Dit wordt mijn 40e verstervingsjaar”. Het is misschien even wennen bij de 2e zin, maar de blik is dan  vooruit gericht in plaats van dat er steeds teruggekeken wordt naar de oorsprong.

Oorsprong

Gevoelsmatig heb ik bij de eerste zin een wat zwaarmoedig gevoel, zo van “alweer 40”, terwijl de zin “Dit is mijn 40e verstervingsjaar”, hier geen vat op heeft. Het staat wat neutraler in het geheel.

Maar goed, zo voelt het voor mij hoor, ik kan niet voor iemand anders spreken. Want ook het 40e verstervingsjaar is natuurlijk gebaseerd op iets, een begin, maar misschien omdat het een andere manier van benaderen is, voelt het bij mij niet zo.

“Op naar minimaal 100 verstervingsjaren”, “en dat het versterven maar lang mag duren”, “lang zal hij versterven, lang zal hij versterven….” of “er is er één aan het versterven, hoera, hoera, dat kun je wel zien, dat is hij….”.

Het is misschien even wennen, maar ik vind het wel klinken. Vooral als je dan wel blijft bedenken dat het woord ‘versterven’ in deze context natuurlijk goed bedoeld wordt. Wat wil de tere mensenziel nog meer dan zoveel positivisme!!

This bird needs to fly


Moraal van dit verhaal uiteindelijk: doe vooral lekker wat jezelf wilt en waar je je goed bij voelt. Zolang anderen er geen last van hebben, is alles best. Maar bovenal: maak je om mij niet druk, ik vermaak me wel!!!! Tot de volgende keer.

Groetjes, René

 



Deel dit /Share this