Weg, maar niet vergeten

Weg, maar niet vergeten

De wind en ik. Alleen wij twee, samen in de duinen. De wind fluistert, de wind praat. Ik luister aandachtig en geniet.

Dan wordt mijn aandacht getrokken door dit panorama. De wind zwijgt en laat mij, versterkt door deze stilte, in gedachten achter.

Plots besef ik waarom ik kan genieten in vrijheid. Hiervoor het ultieme offer gegeven, rest mij aan hen slechts dank en respect. Weg, maar niet vergeten.

Weg, maar niet vergetenEerebegraafplaats Bloemendaal

Deel dit /Share this

Ode aan de vogel

At Hodson Street – Give me wings ©2018

“Give me Wings”

Als de kleine vogel zingt, ben ik stil, doodstil. Een prachtige melodie, wat een voorrecht om toehoorder te mogen zijn. Wij met z’n tweetjes, een privéconcert.

De zon verwarmt ons, ik geniet en terwijl ik je volkomen vrij zie bewegen, bekruipen mij allerlei gedachten, ‘als ik nou, had ik nu maar….’

Is het niet een droom van velen om net zo vrij te mogen zijn als jij. Los van de zwaartekracht, zwevend in de lucht. Je laten meevoeren door de luchtstromen, dat moet toch heerlijk zijn. lees verder

Deel dit /Share this

De macht van woordjes

Als het gras groen is en de lucht blauw, waarom is roze dan de kleur van verliefdheid en staat zwart voor rouw?

Als iets wordt bevolen, maar het is stevig aan is het met het negatieve plotseling snel gedaan.

Woordjes, klein van postuur maar met een macht zo groot,  symbool voor schoonheid, symbool voor dood.

Bepalend voor hoe wij mensen ons voelen en denken. Zouden we daar niet eens wat meer aandacht aan moeten schenken?

De tijd nemen als iets wordt verwoord, voordat het tot een chaos verwordt?! lees verder

Deel dit /Share this

Eens ben je geboren, ooit ga je weer heen….

Hou toch eens op met dat vergelijken van de mensen onderling.

Wat is nu gek, wie is er normaal, die grens is zo vaag, zo gering.

Pas vreemd in mijn ogen is diegene die zegt: ‘Ik ben normaal”.

Grootheidswaanzin, is dat toevallig ook niet een psychische kwaal?!

Of je nu het liefst in een spijkerbroek loopt  of een kanariegele boxershort met strik.

Of iemand nu tegen de bomen praat, de gehele dag zingt, stom is of dik.

Accepteer de mens, met alle verschillen die er zijn.

Dat is wat het leven juist zo boeiend maakt, afwisselend en fijn. lees verder

Deel dit /Share this

Dreamer

Dreamer

Balancerend op een dunne balk, trachtend het evenwicht te bewaren, beeld je, zonder het zelf te beseffen, het begrip leven fantastisch uit.

De beweging naar voren, weg van de duisternis, op zoek naar licht. Het hoofd geheven, de laatste zonnestralen zijn voor jou.

Op de achtergrond de hoop en verwachting gevangen in een boog, ontstaan uit het spel der elementen. Je kunt het, hebt vertrouwen en geniet.

Hoe lastig het soms ook zal zijn, zelfs uit de donkere momenten kan uiteindelijk iets moois ontstaan. lees verder

Deel dit /Share this

Thuiskomen

Thuiskomen….

In de dageraad verscholen, in het avondlicht gezocht.
Onbekende paden betreden, gedaan wat niet mocht.

Zo vaak verloren, de winst van het moment.
Om uiteindelijk toch te komen, op de plaats waar je bent.

Niet meer zijn of niet zijn, maar wezen, verkeren op het vasteland.
Niet langer compagnon der dwalenden, grip op het verstand.

Navigerend op intuïtie, ben ik gekomen waar ik moet zijn.
De fantasie zeker niet verloren, maar wel gesprongen van de trein.

De trein zonder bestemming, eeuwig rijdend zonder plan.
Ben ik thuisgekomen, gevonden de rust, waarin ik eindelijk mezelf wezen kan. lees verder

Deel dit /Share this

Haarlem, wat ben je toch mooi

“Feest aan het Spaarne”

Zelden brengt een splitsing saamhorigheid, maar jou is het gegeven.

Met sierlijke bewegingen verdeel jij, nonchalant en ogenschijnlijk zonder veel inspanning, de stad in twee.

Gescheiden van elkaar, maar onlosmakelijk en met genoegen één geheel, Haarlem. Bruisend, vol energie, net als jouw wezen.

Prachtig om te zien hoe jij verbindt door te scheiden.

Deel dit /Share this