Bal der Herinneringen

At Hodson Street – Release me ©2019

(Beluister de song door op het linkerpijltje te drukken 🙂 )

Bal der Herinneringen

Het bal der herinneringen is officieel geopend.

Het ‘feest’ kan losbarsten.

Tot nu toe leefde ik in een soort van vacuüm.

Maar vanaf dit moment zal iedere dag een dag van vergelijking worden.

Hoe ging het met je, wat deden we op deze dag een jaar geleden?

Waar waren de kinderen, hoe voelden we ons?

Allemaal vragen waar intussen een antwoord op te geven valt.

Allemaal herinneringen uit een afschuwelijke periode.

Een periode waarin trots, wanhoop, wilskracht en radeloosheid eendrachtig vochten om de eerste plaats. lees verder

Deel dit /Share this

Ik heb gedroomd vannacht

Light in the dark

Ik heb gedroomd vannacht

Ik heb gedroomd vannacht.

Over jou.

Alle artsen stonden om je heen,

druk pratend en overleggend.

Maar niemand had door dat jij er stilletjes vandoor gleed.

Alleen ik.

Met de grootste moeite trachtte ik bij je te komen,

om je niet alleen te laten gaan.

Voor het eerst voelde ik hoe het was om mijn vrouw te verliezen.

Als partner zijnde, niet als persoon

die van alles moest regelen en moest doen.

Maar puur als geliefde van jou,

wij tweetjes samen, alleen wij.

Dat kwam aan, heel hard aan.

Rauw verdriet niet langer verdrukt door allerlei randzaken. lees verder

Deel dit /Share this

Ik weet niet wat ik wil

At Hodson Street ©2019

Ik weet niet wat ik wil

Ik zou willen schreeuwen, ik zou willen zwijgen.

Ik zou willen rennen, willen wegkruipen

in het donkerste holletje dat er maar bestaat.

Ik weet niet wat ik wil…..

Dat gevoel, dat continue gevoel verdwijnt maar niet.

Een schroeiende pijn, door mijn lijf, door mijn ziel.

Steeds intenser, uur na uur, dag na dag.

Natuurlijk verdraag ik het, ik klaag ook niet.

Vergeleken bij jouw geleden pijn is het niets.

Maar o, wat kan missen pijn doen.

En missen doe ik je, steeds meer.

Nu de rust langzaam wederkeert, lees verder

Deel dit /Share this

Leven voor Twee

Leven voor Twee

Ik leef nu voor twee,

of ik wil of niet.

Wat ik ook zeg, wat ik ook doe,

ik doe het ook voor jou.

Schuldig en verantwoordelijk,

waarom ben ik er nog wel en jij niet.

Iedere beweging die ik maak,

maar jij niet meer.

Ieder woord dat ik uitspreek,

is er één meer dan jij hebt mogen zeggen.

Of ik wil of niet,

ik leef nu voor twee.


Deel dit /Share this

Waar ben je?



Waar ben je?

Ik zag een kudde wilde paarden, zo mooi.

Eén van hen keek nadrukkelijk naar mij, was jij dat?

Zittend tussen de bomen, schuchter pronkend met het nieuwe blad,

vroeg ik mij af of jij misschien één van hen was.

Waar ben je? Ik mis je, wat een gat.

Ooit zal dat weer bedekt moeten worden met een laagje hoop, een laagje vertrouwen, maar hoe?

Je zit in mijn gedachten, je zit in iedere stap die ik maak.

Je zit in mijn ziel, je zit in ieder moment van mijn dag.

Ik huil zonder tranen, rivieren zijn inmiddels gevuld. lees verder

Deel dit /Share this

Onmacht

At Hodson Street – Only memories left ©2019

25-01-1968 —- 27-02-2019

Onmacht

Ik hoor je roepen, ik hoor je schreeuwen, ik hoor je smeken elk moment van de dag. Het maakt mijn gevoel van onmacht steeds groter.

Niets dat ik voor je kan doen. Ja, je pijn verlichten, je troosten, een beschermend woord. Maar redden kan ik je niet.

Het grote onvermijdelijke.

Al was ik de machtigste man op aarde, de rijkste van het heelal, maar redden kon ik je niet. En dat doet pijn, ongelooflijk veel pijn. Een werkelijkheid zo groot, dat het praktisch niet te bevatten is. lees verder

Deel dit /Share this

Ik zou je willen ‘vangen’.

Ik zou je willen ‘vangen’….

Soms zou je iets willen vangen, zonder het pijn te doen. Zonder het te willen bezitten, maar gewoon voor de zekerheid.

Het niet kunnen missen, het bij je willen dragen. Om tevoorschijn te halen, wanneer je het nodig hebt.

Zoals de geur van bladeren op een natte grond. Als de herfst is aangebroken. Het licht voor het donker wordt verruild.

Een geur van weemoed en verlangen, gedachten aan vroeger tijd. Door de jaren heen onveranderd, een aroma zo uniek voor dit jaargetij. lees verder

Deel dit /Share this

De wind en haar discipelen

De wind en haar discipelen

Ademloos luister ik naar het koor der bladeren.

Iedere keer weer, als de wind de bladeren aan de bomen beroert, dan eens zacht, dan weer fel, klinkt, als ware het dat ieder blaadje een eigen stem bezat, een prachtig gestemd geluid.

Duizenden kelen, maar allen dezelfde toonsoort. Geen dissonant, geen enkele, fascinerend.

De grote bladeren vormen de bas, wellustig brommend als de wind hen raakt. Daardoorheen, een vrolijk kwetterend kinderkoor.

Gevormd door de kleine bladeren, jong en speels eigenwijs. Maar vol discipline de juiste hoogte niet versagend. lees verder

Deel dit /Share this

Lentegevoel

Het lentegevoel

Niets zo mooi als het ongrijpbare moment waarop je intuïtief voelt dat de lente begint. Je hoort het geluid van de eerste vogels, wiens vrolijke gekwetter wordt weerkaatst tegen de, nog bladarme, bomen. Hierdoor juist extra versterkt.

De geuren en kleuren van al dat moois wat langzaam weer opkomt. De eerste knoppen aan de bomen, de eerste bloemen laten schuchter hun prachtige kleuren weer zien. De zon doet verwoede pogingen je aan haar warmte te laten laven.

Op straat heerst een soort opwinding, bedrijvigheid, die zich misschien het beste laat omschrijven als ‘bruisend’. lees verder

Deel dit /Share this

I’ll show you my weakness

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Toen ik vanavond naar je keek en je hoorde praten, realiseerde ik me weer eens hoe belangrijk ik voor je ben. Het vervulde me met trots maar deed tegelijkertijd pijn.

Pijn omdat ik niet aan al je verwachtingen zal kunnen voldoen. Hoe graag ik dat ook zou willen, het is een utopie.

Mijn gebreken, mijn reeds gevormde persoon, wat dan ook, er zijn bijzonderheden aan mij die mij maken zoals ik ben.

Voor jou ben ik op dit moment de spiegel van het leven. Naarmate je ouder wordt zul je gaan beseffen dat dit ver bezijden de waarheid is. lees verder

Deel dit /Share this