Leven voor Twee

Leven voor Twee

Ik leef nu voor twee,

of ik wil of niet.

Wat ik ook zeg, wat ik ook doe,

ik doe het ook voor jou.

Schuldig en verantwoordelijk,

waarom ben ik er nog wel en jij niet.

Iedere beweging die ik maak,

maar jij niet meer.

Ieder woord dat ik uitspreek,

is er één meer dan jij hebt mogen zeggen.

Of ik wil of niet,

ik leef nu voor twee.


Deel dit /Share this

Waar ben je?



Waar ben je?

Ik zag een kudde wilde paarden, zo mooi.

Eén van hen keek nadrukkelijk naar mij, was jij dat?

Zittend tussen de bomen, schuchter pronkend met het nieuwe blad,

vroeg ik mij af of jij misschien één van hen was.

Waar ben je? Ik mis je, wat een gat.

Ooit zal dat weer bedekt moeten worden met een laagje hoop, een laagje vertrouwen, maar hoe?

Je zit in mijn gedachten, je zit in iedere stap die ik maak.

Je zit in mijn ziel, je zit in ieder moment van mijn dag.

Ik huil zonder tranen, rivieren zijn inmiddels gevuld. lees verder

Deel dit /Share this

Onmacht

At Hodson Street – Only memories left ©2019

25-01-1968 —- 27-02-2019

Onmacht

Ik hoor je roepen, ik hoor je schreeuwen, ik hoor je smeken elk moment van de dag. Het maakt mijn gevoel van onmacht steeds groter.

Niets dat ik voor je kan doen. Ja, je pijn verlichten, je troosten, een beschermend woord. Maar redden kan ik je niet.

Het grote onvermijdelijke.

Al was ik de machtigste man op aarde, de rijkste van het heelal, maar redden kon ik je niet. En dat doet pijn, ongelooflijk veel pijn. Een werkelijkheid zo groot, dat het praktisch niet te bevatten is. lees verder

Deel dit /Share this

Ik zou je willen ‘vangen’.

Ik zou je willen ‘vangen’….

Soms zou je iets willen vangen, zonder het pijn te doen. Zonder het te willen bezitten, maar gewoon voor de zekerheid.

Het niet kunnen missen, het bij je willen dragen. Om tevoorschijn te halen, wanneer je het nodig hebt.

Zoals de geur van bladeren op een natte grond. Als de herfst is aangebroken. Het licht voor het donker wordt verruild.

Een geur van weemoed en verlangen, gedachten aan vroeger tijd. Door de jaren heen onveranderd, een aroma zo uniek voor dit jaargetij. lees verder

Deel dit /Share this

De wind en haar discipelen

De wind en haar discipelen

Ademloos luister ik naar het koor der bladeren.

Iedere keer weer, als de wind de bladeren aan de bomen beroert, dan eens zacht, dan weer fel, klinkt, als ware het dat ieder blaadje een eigen stem bezat, een prachtig gestemd geluid.

Duizenden kelen, maar allen dezelfde toonsoort. Geen dissonant, geen enkele, fascinerend.

De grote bladeren vormen de bas, wellustig brommend als de wind hen raakt. Daardoorheen, een vrolijk kwetterend kinderkoor.

Gevormd door de kleine bladeren, jong en speels eigenwijs. Maar vol discipline de juiste hoogte niet versagend. lees verder

Deel dit /Share this

Lentegevoel

Het lentegevoel

Niets zo mooi als het ongrijpbare moment waarop je intuïtief voelt dat de lente begint. Je hoort het geluid van de eerste vogels, wiens vrolijke gekwetter wordt weerkaatst tegen de, nog bladarme, bomen. Hierdoor juist extra versterkt.

De geuren en kleuren van al dat moois wat langzaam weer opkomt. De eerste knoppen aan de bomen, de eerste bloemen laten schuchter hun prachtige kleuren weer zien. De zon doet verwoede pogingen je aan haar warmte te laten laven.

Op straat heerst een soort opwinding, bedrijvigheid, die zich misschien het beste laat omschrijven als ‘bruisend’. lees verder

Deel dit /Share this

I’ll show you my weakness

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Toen ik vanavond naar je keek en je hoorde praten, realiseerde ik me weer eens hoe belangrijk ik voor je ben. Het vervulde me met trots maar deed tegelijkertijd pijn.

Pijn omdat ik niet aan al je verwachtingen zal kunnen voldoen. Hoe graag ik dat ook zou willen, het is een utopie.

Mijn gebreken, mijn reeds gevormde persoon, wat dan ook, er zijn bijzonderheden aan mij die mij maken zoals ik ben.

Voor jou ben ik op dit moment de spiegel van het leven. Naarmate je ouder wordt zul je gaan beseffen dat dit ver bezijden de waarheid is. lees verder

Deel dit /Share this

Vluggertje van de dag

Gevoel van geluk

Just let me live in my own simple way.

Don’t own much but happy everyday.

Blessed with good health and fine people around me.

I’m a rich man, I feel free.

Fragment van tekst uit de song “Easy come, easy go” van At Hodson Street.

At Hodson Street – Easy come, easy go, live ©2018

Deel dit /Share this

Begin van de lente?!

Begin van de lente?!

De wind tilt me op en neemt me mee. Voorzichtig, beheerst, niet eens zo’n heel harde wind.

Net voldoende om mij te doen zweven. Een heerlijk gevoel, ik laat mijn gedachten gaan en ben leeg, vrij. Boven het water, badend in de warmte van de zon.

De ganzen zijn alweer nadrukkelijk aanwezig. Hun gesnater weerkaatst over het water, de kleinere vogels beginnen zich voorzichtig te roeren.

Een enkele, zeer dappere, fluit al een aardig lied, maar het is zeker nog geen volwaardig koor, daarvoor zijn er nog te weinig leden. lees verder

Deel dit /Share this

De Natuur

At Hodson Street – Where is our concern

De natuur

Telkens, iedere keer weer, als jij me vol liefde en genegenheid, zonder enig vooroordeel, omarmt en aan de boezem drukt, voel ik de intense liefde.

Nog steeds, na al die jaren, ervaar ik datzelfde heftige gevoel.

Houden van….,  houden van je schoonheid, je kleuren, je geuren, het geluid, ja, gewoon een totale overgave.

Glimlachend en gelukkig ervaar ik dit al.

Geen dag hetzelfde, altijd weer net iets anders, verras je me keer op keer.

Wat ben je toch mooi en wat breng je me toch veel geluk en plezier. lees verder

Deel dit /Share this