De wind en haar discipelen

De wind en haar discipelen

Ademloos luister ik naar het koor der bladeren.

Iedere keer weer, als de wind de bladeren aan de bomen beroert, dan eens zacht, dan weer fel, klinkt, als ware het dat ieder blaadje een eigen stem bezat, een prachtig gestemd geluid.

Duizenden kelen, maar allen dezelfde toonsoort. Geen dissonant, geen enkele, fascinerend.

De grote bladeren vormen de bas, wellustig brommend als de wind hen raakt. Daardoorheen, een vrolijk kwetterend kinderkoor.

Gevormd door de kleine bladeren, jong en speels eigenwijs. Maar vol discipline de juiste hoogte niet versagend. lees verder

Deel dit /Share this

Lentegevoel

Het lentegevoel

Niets zo mooi als het ongrijpbare moment waarop je intuïtief voelt dat de lente begint. Je hoort het geluid van de eerste vogels, wiens vrolijke gekwetter wordt weerkaatst tegen de, nog bladarme, bomen. Hierdoor juist extra versterkt.

De geuren en kleuren van al dat moois wat langzaam weer opkomt. De eerste knoppen aan de bomen, de eerste bloemen laten schuchter hun prachtige kleuren weer zien. De zon doet verwoede pogingen je aan haar warmte te laten laven.

Op straat heerst een soort opwinding, bedrijvigheid, die zich misschien het beste laat omschrijven als ‘bruisend’. lees verder

Deel dit /Share this

I’ll show you my weakness

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Toen ik vanavond naar je keek en je hoorde praten, realiseerde ik me weer eens hoe belangrijk ik voor je ben. Het vervulde me met trots maar deed tegelijkertijd pijn.

Pijn omdat ik niet aan al je verwachtingen zal kunnen voldoen. Hoe graag ik dat ook zou willen, het is een utopie.

Mijn gebreken, mijn reeds gevormde persoon, wat dan ook, er zijn bijzonderheden aan mij die mij maken zoals ik ben.

Voor jou ben ik op dit moment de spiegel van het leven. Naarmate je ouder wordt zul je gaan beseffen dat dit ver bezijden de waarheid is. lees verder

Deel dit /Share this