Leven voor Twee

Leven voor Twee

Ik leef nu voor twee,

of ik wil of niet.

Wat ik ook zeg, wat ik ook doe,

ik doe het ook voor jou.

Schuldig en verantwoordelijk,

waarom ben ik er nog wel en jij niet.

Iedere beweging die ik maak,

maar jij niet meer.

Ieder woord dat ik uitspreek,

is er één meer dan jij hebt mogen zeggen.

Of ik wil of niet,

ik leef nu voor twee.


Deel dit /Share this

Waar ben je?



Waar ben je?

Ik zag een kudde wilde paarden, zo mooi.

Eén van hen keek nadrukkelijk naar mij, was jij dat?

Zittend tussen de bomen, schuchter pronkend met het nieuwe blad,

vroeg ik mij af of jij misschien één van hen was.

Waar ben je? Ik mis je, wat een gat.

Ooit zal dat weer bedekt moeten worden met een laagje hoop, een laagje vertrouwen, maar hoe?

Je zit in mijn gedachten, je zit in iedere stap die ik maak.

Je zit in mijn ziel, je zit in ieder moment van mijn dag.

Ik huil zonder tranen, rivieren zijn inmiddels gevuld. lees verder

Deel dit /Share this

Open brief aan mijn overleden partner, deel 1

At Hodson Street - Waar ben je? / Where are you?

At Hodson Street – Two souls, one mind ©2018

Dag Lieverd,

vanavond zijn we weer eens, onverwachts, met z’n tweetjes. Anne gaat bij vriendinnetjes uit de klas een slaapfeestje houden. Vanmiddag is ze met dezelfde meiden gaan shoppen in de stad. Ja, wat zul je trots op haar zijn, net als ik overigens. Genietend van het leven, zoals het moet volgens jou. Een jongedame op weg naar zelfstandigheid, omringd door lieve vriendinnen. Ze doet het goed, maak je geen zorgen. lees verder

Deel dit /Share this

Sorry, maar ik ben nog steeds gelukkig

At Hodson Street – Cry without tears ©2019, oefensessie

(Een opname van afgelopen week tijdens het oefenen. Niet de allerbeste geluidskwaliteit misschien, maar zeker niet minder intens gespeeld….)

At Hodson Street ©2019Vertrouwen

Sorry, maar ik ben nog steeds gelukkig. Ik voel me op dit moment wel niet zo gelukkig, maar ik ben het nog steeds wel. Ik ben nog steeds een gezegend en rijk man dat ik op deze prachtige aardbol mag vertoeven. Dat ik 2 prachtige dochters om me heen heb die vertrouwen in me hebben. Dat er allemaal geweldige mensen om ons heen staan. lees verder

Deel dit /Share this

Kom nou toch gewoon weer thuis

At Hodson Street – I’m ready to Rock ’n Roll ©2019

(oke, oke, wellicht een wat erg enthousiaste keuze voor deze periode, maar laten we een beetje de dienst van Ellen aanhouden. Eerst wat rustige nummers, maar daarna wordt het toch echt tijd voor weer wat uptempo werk. Sowieso kan een portie positiviteit nooit kwaad toch…..)

At Hodson StreetStanding at the beach

Kom nou toch gewoon weer thuis. De verwarming staat aan, de tafel is gedekt, we kijken vanavond jouw lievelingsprogramma’s. Zo moeilijk moet dat toch niet zijn, zoveel dingen zijn omkeerbaar, waarom dit dan niet. Ik mis je, de meiden missen je. lees verder

Deel dit /Share this

Help, de weduwnaar verzuipt!!

At Hodson Street – Only memories left ©2019

At Hodson Street - Wij TweeWij Twee

Help, de weduwnaar verzuipt bijkans in al het papierwerk. Lieve mensen, ongelooflijk wat er na het afscheid nemen van je partner nog verder om de hoek komt kijken. Het is ook echt zo’n perfect gekozen moment om iemand nog eens even lekker lastig te vallen met bureaucratie.

Momenteel ben ik bijvoorbeeld tegelijkertijd bezig met de SVB, de belastingdienst, het pensioenfonds, de verzekeringen, de hypotheekverstrekker, de notaris, de levensverzekering, de auto, de kinderbijslag, de bank, de KPN, het Centraal Testamentenregister en, oh ja kleinigheidje, het afhandelen van de uitvaart van Ellen. lees verder

Deel dit /Share this

Wie zet mama aan?!

At Hodson Street – Wij Twee ©2019

Onmacht

“Wie zet mama aan?!” vroegen beide meisjes afgelopen week aan elkaar. De nieuwe rol van mama binnen ons gezin hiermee onbewust bevestigend. Ze bedoelden namelijk te zeggen wie het kaarsje bij het portret van mama mocht aansteken. Op het tv-meubel prijkt een mooie foto van Ellen met daarnaast een kaars. De begrafenisonderneemster, Patty Duijn, had deze foto op de eerste dag, al ingelijst en wel, voor ons meegenomen. lees verder

Deel dit /Share this

Onmacht

At Hodson Street – Only memories left ©2019

25-01-1968 —- 27-02-2019

Onmacht

Ik hoor je roepen, ik hoor je schreeuwen, ik hoor je smeken elk moment van de dag. Het maakt mijn gevoel van onmacht steeds groter.

Niets dat ik voor je kan doen. Ja, je pijn verlichten, je troosten, een beschermend woord. Maar redden kan ik je niet.

Het grote onvermijdelijke.

Al was ik de machtigste man op aarde, de rijkste van het heelal, maar redden kon ik je niet. En dat doet pijn, ongelooflijk veel pijn. Een werkelijkheid zo groot, dat het praktisch niet te bevatten is. lees verder

Deel dit /Share this

Laat kinderen meebeslissen over de eigen toekomst

At Hodson Street – Where is our concern ©2019

At Hodson Street ©2019

Het zal u allen vast niet ontgaan zijn de afgelopen weken, de protestacties van kinderen. In allerlei landen hebben kinderen het heft in eigen hand genomen en spijbelen en staken op diverse momenten. Dit uit protest tegen de tot nu toe genomen, onvoldoende, acties om klimaatverandering tegen te gaan. Jawel, de acties die ondernomen zijn door ons volwassenen. lees verder

Deel dit /Share this

De magie van sneeuw en meer wonderen

At Hodson Street ©2019

At Hodson Street – Shine ©2019

Wat is dat toch met sneeuw?! Wat is toch de magie van dit witte poeder. Telkens weer, als de eerste vlokken vallen, word ik overspoeld door gevoelens en gedachten. Het witte ‘goud’, kosteloos verstrekt door de hemel. Laten we die magie eens proberen te verklaren…..

Terwijl de vlokken neer dwarrelen, gaan mijn gedachten altijd onherroepelijk naar al die andere momenten dat de eerste sneeuw viel. Ik zie het ook bij mijn kinderen. Zodra ze sneeuw ontwaren, is vaak de reactie, “weet je nog, toen die keer…..”. Ze worden opgetogen en kunnen niet wachten om naar buiten te gaan. Zie zo’n reactie maar eens te bewerkstelligen als het regent…. lees verder

Deel dit /Share this