Trauma voor de rest van het leven.

Het is blijkbaar toch een trauma voor de rest van mijn leven. Sinds het overlijden van Ellen en het gehele proces dat daaraan vooraf ging, ben ik bijkans “allergisch” geworden voor sirenes en bepaalde telefoontjes. Dat had ik vroeger nooit.

Ik associeer het namelijk zeer snel met dat er misschien iets mis is met de kinderen. Zodra ik bij ons in de buurt sirenes hoor, krijg ik het Spaans benauwd. Ik moet me er direct van verzekeren dat het geen betrekking heeft op mijn dochters.

Het paradoxale is dat mijn kinderen veel mogen, ik ben niet overbezorgd. Maar in dit soort situaties verandert dat dus direct. Het is een enorme trigger voor me. Doordat ik me bewust ben van het feit dat mijn angst overdreven is, kan ik me wel beheersen richting de meiden. lees verder

Deel dit /Share this

Magische ochtend met heerlijk hoogtepunt.

Een magische ochtend met een heerlijk hoogtepunt. Dat beleefde ik afgelopen week tijdens een wandeling met mijn wandelmaatje in het prachtige park van landgoed Elswout.

Een mens heeft absoluut niet veel nodig om zich volmaakt gelukkig te voelen. Dat bleek deze ochtend maar weer. De natuur verzorgde een magische sfeer en het hoogtepunt werd enigszins door ons een handje geholpen.

De ochtendwandeling startte in een kleine wereld. De mist omsluierde alles wat maar binnen bereik was. Mistdruppels vielen uit de bomen en hun landing op bladeren en bodem veroorzaakte een ritmisch, hypnotiserend geluid. lees verder

Deel dit /Share this

De herfst is gearriveerd.

De herfst is gearriveerd. Slechts luttele dagen na 21 september heeft de herfst zijn opwachting gemaakt. Wind en regen teisteren mijn ramen, maar wat geeft het?! Ik zit binnen en hoef er niet uit.

Persoonlijk kan ik bijzonder genieten van dit jaargetijde. Alle variaties in weerbeeld, de prachtige kleuren van het afstervende blad, de geuren. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Er ontstaat ook een soort behaaglijkheidsgevoel.

Knus binnenzitten, potje thee en een goed boek bij de hand. Maar evenzo de heerlijke voldoening na een stevige wandeling door het onstuimige weer. Herkent u dat gevoel? lees verder

Deel dit /Share this

Dochter slachtoffer van een brute aanval.

Mijn dochter is het slachtoffer geworden van een brute aanval! Een aanval die ook nog eens gewoon binnenshuis heeft plaatsgevonden, namelijk op de bank.

Te belachelijk voor woorden, zelfs in eigen huis ben je dus blijkbaar tegenwoordig niet meer veilig. Denk je samen met je vader een avondje rustig tv te kijken, word je nietsvermoedend aangevallen.

Ik voel me enorm machteloos en gefrustreerd. Ik zat naast dochterlief en heb haar niet eens kunnen beschermen. Sterker nog, ik heb de dader niet eens gezien. Zo geraffineerd is ie te werk gegaan. lees verder

Deel dit /Share this

Bijzondere ontmoeting in de duinen.

Gisteren beleefde ik een heerlijke middag in de duinen. Het zonnetje scheen, het was niet te warm. De eerste bladeren vielen en de geur van een aanstaande herfst hing aangenaam in de lucht.

Aan het einde van de dag liep ik terug naar een, voor mij, vertrouwd uitkijkpunt om de zon onder te zien gaan. Toen ik arriveerde was één van de bankjes reeds bezet door een dame.

Ik groette haar en vroeg of ik niet teveel stoorde. Ze gaf als antwoord dat dat niet het geval was, maar dat ik ook maar niet op haar moest letten. De vrouw was nogal emotioneel en de tranen stonden in haar ogen. lees verder

Deel dit /Share this

Ze heeft me gewoon verlaten!

Ze heeft me gewoon verlaten! Zonder nog een keer te zwaaien of zich om te draaien, is ze vertrokken. Zo mee met de bus naar een of ander eiland in de zee. Alsof ik er niet toe deed, alsof ik niet bestond. Te druk in de weer met haar medereizigers. Stuk voor stuk kompanen met hetzelfde gedrag.

Beseffen kinderen dan niet hoeveel ze wel niet kosten per jaar?! Zou dat gegeven alleen al niet genoeg zijn om in ieder geval minstens nog even gedag te zwaaien? Blijkbaar niet, stelletje egocentrische monstertjes 🙂 lees verder

Deel dit /Share this

Tas bezorgd in de gft-bak.

Weer wat geleerd. Blijkbaar heeft de gft-bak, voor ons huis, een dubbelfunctie. Nooit geweten, want ik dacht toch echt dat er alleen groente-, fruit- en tuinafval in ging.

In die hoedanigheid staat de bak dan ook bij ons, gevuld met het nodige afval. Maar afgelopen donderdag bleek dat de bak ook dienst doet als bezorgadres annex brievenbus voor de pakketdienst.

Dochterlief had maanden gewerkt om een mooie tas te kunnen bestellen. Na een aantal dagen wachten, was het donderdag dan zo ver. De tas bleek te zijn bezorgd. lees verder

Deel dit /Share this

Het nieuwe jaar is begonnen.

Het nieuwe jaar is vandaag begonnen. Tenminste, zo voelt dat voor mij. Sinds de kinderen naar school gaan, zijn mijn eigen jaren ook steeds meer van zomervakantie tot zomervakantie gaan ‘lopen’.

Waar voorheen 1 januari de start van een nieuw jaar inluidde, ben ik dat gevoelsmatig steeds meer gaan verschuiven naar de start van het nieuwe schooljaar. Vandaag is het dus zover. De kinderen starten aan hun nieuwe schooljaar.

Dus ook vaders start aan zijn nieuwe jaar, met nieuwe plannen en bruisend van energie. Ik merkte het vanochtend direct. Waar ooit de kinderen erg vroeg wakker waren bij de start van het nieuwe schooljaar, is dat nu precies omgekeerd. lees verder

Deel dit /Share this

Ik schaam me voor Nederland.

Ik schaam me voor Nederland, mijn eigen land. Het land waar ik ben geboren, het land waar ik van hou. Maar als ik de beelden zie van de zogenaamde vluchtelingenopvang in Ter Apel, schaam ik mij diep.

Zonder in een discussie terecht te willen komen over wie een ‘echte vluchteling’ en wie niet. Daarvoor is het klimaat helaas tegenwoordig te gepolariseerd. Discussies zijn hierdoor bijna onmogelijk geworden. Je bent met ons of je bent tegen ons. Een middenweg bestaat niet meer. Ik laat nu slechts mijn hart spreken. lees verder

Deel dit /Share this

Een kleine levensles in geluk.

Geluk zit in een klein hoekje. Geluk voor jezelf alswel het geven van geluk aan je medemens. Gisteren kon ik mijn jongste dochter hier een mooi levenlesje in geven.

Al jaren is zij in het bezit van een step, maar het laatste jaar stond deze voornamelijk stof te happen in de schuur. Ja, dochterlief komt in een nieuwe levensfase.

Al eerder had ik geopperd om de step aan het buurjongetje te geven, maar toen was de tijd er duidelijk nog niet rijp voor. Ze was nog te gehecht aan haar step.

Gisteren was het dan toch zover, het leek haar een goed plan om de step weg te geven. Het buurjongetje speelde buiten, dus een mooi moment om hem erbij te roepen. lees verder

Deel dit /Share this
Visit Us On FacebookVisit Us On YoutubeVisit Us On Instagram