Gedegradeerd tot een tweetje.

Gedegradeerd tot een tweetje. Ik deed echt niets verkeerd lieve mensen. Ik had alleen maar een paar minuten met mijn mond open gelegen. Niet bewogen, geen ‘auw’ gezegd, zonder gemopper allerlei gewroet in mijn mond toegelaten.

En toen werd het me zo, rauw en zonder mededogen, medegedeeld. “Meneer, ook al ziet uw gebit er nog prima uit, toch valt u nu onder categorie twee. Tja, de leeftijd meneer, dat is voornamelijk de oorzaak.”

“Op uw leeftijd wordt het namelijk allemaal wat minder. Het tandvlees laat bijvoorbeeld wat meer ruimte toe. Dus mag u nu voortaan ook een bezoek brengen aan de preventieassistent.” lees verder

Deel dit /Share this

Jong geleerd en jong gedaan!

Jong geleerd en jong gedaan, en nee, het is geen verschrijving van me. Want in deze situatie kun je toch moeilijk spreken van ‘oud gedaan’. Het betreft hier bepaald gedrag van mijn twee dametjes.

Nu ze ouder worden ontdekken ze namelijk steeds meer de geneugten van de grote stad. Regelmatig gaat de oudste ’s avonds eerst een hapje eten in de stad met vriendinnen, om vervolgens bijvoorbeeld naar de film te gaan.

En dit weekeinde kwam zelfs de jongste met de vraag of ze mocht avondeten in de stad. Hoe leuk is dat wel niet?! Denk dan natuurlijk niet direct aan een chic restaurant. Nee, een pannenkoekenhuis, dat is op dit moment al goed genoeg. lees verder

Deel dit /Share this

Hoera met een grote traan.

Hoera met een grote traan is een goede omschrijving voor mijn gevoel op deze dag. Vandaag zou mijn partner 55 jaar zijn geworden. Dat zou normaliter absoluut gevierd worden met een huis vol visite. Want een verjaardag niet vieren was uit den boze bij Ellen.

Op dat vlak verschilden we als dag en nacht van elkaar. Waar ik het liefst mijn verjaardag vergeet en er niet bij wil stilstaan, was zij altijd van het vieren. Zelfs haar laatste verjaardag, een maand voor haar overlijden, hebben we nog flink uitgepakt met een feestje in een zaal. lees verder

Deel dit /Share this

Herkent u dat gevoel ook?

Herkent u dat gevoel ook? Dat je het idee hebt dat de maand net is begonnen, maar in werkelijkheid alweer zowat voorbij is. Ik ben vanaf nieuwjaar met van alles bezig geweest, behalve met het letten op de datum.

En nu, na alle interne verhuisperikelen, zie ik weer eens de datum en schrik ik me rot. Het nieuwe jaar is toch pas net begonnen? Welnee, januari is al zowat weer voorbij! Help, waar blijft de tijd?

Verveeld heb ik me overigens niet in deze afgelopen weken. We zijn inmiddels allemaal de trotse eigenaar van een ‘nieuwe’ slaapkamer, er zijn nieuwe spullen voor aangeschaft. Het grofvuil is geweest. lees verder

Deel dit /Share this

Verhuisstress met oudjaar.

Verhuisstress met oudjaar binnen dit gezin!! We gaan namelijk verhuizen, de ‘kogel is door de kerk’. En wat prima past bij ons, we verhuizen dan ook per direct.

Dus is iedereen flink aan het opruimen. Grappig hoe sommige vooruitzichten pubers aanzetten tot vrijwillig schoonmaakgedrag. We zouden dit soort acties vaker moeten ondernemen!

Alhoewel, verhuizen is zeker niet mijn hobby. Maar deze keer zie ik het wel zitten. We gaan namelijk intern verhuizen. De dames schuiven een kamer op en gaan een stuk ruimer wonen. lees verder

Deel dit /Share this

Op zoek naar het licht.

Op zoek naar het licht, oftewel “Seeking the light”, is het beloofde vervolg op de compositie “Spring fever”, waar eerder de blog ‘Lentekriebels en vrijheid’ over ging. Lange tijd had ik de huidige toestanden in de wereld voor ogen met deze compositie.

Gaandeweg kwam ik tot de ontdekking dat de nieuwe compositie eigenlijk ook perfect symbool staat voor mijn persoonlijk leven dit jaar. Op zoek naar het licht, van duisternis en vaagheid naar steeds meer licht en helderheid. lees verder

Deel dit /Share this

Die van mij is groot!

Die van mij is groot, zo groot. Ik kan er wel geheimzinnig over doen, maar het is gewoon de waarheid. Misschien is het niet gepast om daar iets over te schrijven, maar ik moet het toch echt even kwijt aan jullie.

Ik weet namelijk niet wat het is, maar om de een of andere reden past klein blijkbaar niet bij mij. Ook dit jaar weer verbaas ik me over de omvang. Ik kan er niet teveel over mededelen, want het is nog een verrassing, maar groot is ie!!

En dan moet ie nog naar beneden, ik ben benieuwd hoe ik dat allemaal ga doen. Maar ja, intussen ben ik het wel zo’n beetje gewend dat het formaat iets meer ruimte inneemt dan oorspronkelijk de bedoeling was. lees verder

Deel dit /Share this

Telefonisch contact met een overledene.

Ooit telefonisch contact gehad met iemand die is overleden? Lees maar eens het verslag van een gesprek tussen mij en firma X over de nalevering van een stoel. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

“Goedemorgen, met firma X, zegt u het maar”. “Goedemorgen met René, ik wilde graag weten hoe het zit met een stoel die nog steeds niet is geleverd”. “Ik ga het voor u navragen bij onze klantenservice meneer, u hoort van ons”.

“Meneer, ik heb contact gehad met de klantenservice en de stoel staat al een tijdje gereed in ons magazijn hoor”. “O, dat is geweldig, maar waarom weet ik dat dan niet?” lees verder

Deel dit /Share this

Wat loopt daar nou in de wei?!

“Wat loopt daar nou in de wei?!” Ik hoorde het de twee koeien denken die mij meewarig aanstaarden. Ze hadden duidelijk met me te doen. Het regende namelijk pijpenstelen en er stond een stevige wind.

Kortom weer waarbij de verstandige mens zich normaliter niet zo snel naar buiten zal begeven.

Maar ja, verstand is mij niet in die ruime mate gegeven, dat ik dat dus ook dacht. Nee hoor, deze sufferd dacht juist het omgekeerde. En daar liep ik dus door de polder, de weerselementen trotserend. lees verder

Deel dit /Share this

Wordt er dan toch geluisterd naar die ouwe zak?!

Wordt er dan toch geluisterd naar die ouwe zak?! Zouden mijn pogingen tot enige opvoeding van mijn dochters dan toch soms tot resultaten leiden? Vaak heb ik namelijk het idee dat ik tegen een muur van beton sta te praten.

“Waar bemoei je je mee, oude man, wij weten gerust wel hoe de wereld in elkaar steekt”. Probeer een puber nog maar eens iets bij te brengen, meestal een kansloze missie. Toch blijf ik stug doorgaan met mijn pogingen de dames iets bij te brengen.

Niet alleen op het vlak van opgroeien en verantwoordelijkheid durven nemen, maar ook op het vlak van hoe de wereld in elkaar steekt. Het echte leven is absoluut niet het leven dat zij dagelijks in hun TikTok-filmpjes krijgen voorgeschoteld. Nee, het werkelijke leven is een stuk wreder en harder. lees verder

Deel dit /Share this
Visit Us On FacebookVisit Us On YoutubeVisit Us On Instagram