Trauma voor de rest van het leven.

Het is blijkbaar toch een trauma voor de rest van mijn leven. Sinds het overlijden van Ellen en het gehele proces dat daaraan vooraf ging, ben ik bijkans “allergisch” geworden voor sirenes en bepaalde telefoontjes. Dat had ik vroeger nooit.

Ik associeer het namelijk zeer snel met dat er misschien iets mis is met de kinderen. Zodra ik bij ons in de buurt sirenes hoor, krijg ik het Spaans benauwd. Ik moet me er direct van verzekeren dat het geen betrekking heeft op mijn dochters.

Het paradoxale is dat mijn kinderen veel mogen, ik ben niet overbezorgd. Maar in dit soort situaties verandert dat dus direct. Het is een enorme trigger voor me. Doordat ik me bewust ben van het feit dat mijn angst overdreven is, kan ik me wel beheersen richting de meiden. lees verder

Deel dit /Share this

Magische ochtend met heerlijk hoogtepunt.

Een magische ochtend met een heerlijk hoogtepunt. Dat beleefde ik afgelopen week tijdens een wandeling met mijn wandelmaatje in het prachtige park van landgoed Elswout.

Een mens heeft absoluut niet veel nodig om zich volmaakt gelukkig te voelen. Dat bleek deze ochtend maar weer. De natuur verzorgde een magische sfeer en het hoogtepunt werd enigszins door ons een handje geholpen.

De ochtendwandeling startte in een kleine wereld. De mist omsluierde alles wat maar binnen bereik was. Mistdruppels vielen uit de bomen en hun landing op bladeren en bodem veroorzaakte een ritmisch, hypnotiserend geluid. lees verder

Deel dit /Share this

Het lukt me niet meer!

Het lukt me niet meer, ik geef het maar eerlijk toe. Het zal de leeftijd wel zijn, laten we het daar maar op houden. Maar in ieder geval lukt het me dus niet meer.

De spreektaal van de hedendaagse jeugd is me echt te moeilijk geworden. Zoals er in berichtjes gecommuniceerd wordt met me, is het voor mij alsof er een geheimtaal wordt gebruikt.

Zo was mijn jongste dochter laatst naar de film. Vlak voordat de film begon ontving ik dit whatsappje: “Papa, we zitten nu in de film mr me tell is mr 14% blijkbaar”. lees verder

Deel dit /Share this

De herfst is gearriveerd.

De herfst is gearriveerd. Slechts luttele dagen na 21 september heeft de herfst zijn opwachting gemaakt. Wind en regen teisteren mijn ramen, maar wat geeft het?! Ik zit binnen en hoef er niet uit.

Persoonlijk kan ik bijzonder genieten van dit jaargetijde. Alle variaties in weerbeeld, de prachtige kleuren van het afstervende blad, de geuren. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Er ontstaat ook een soort behaaglijkheidsgevoel.

Knus binnenzitten, potje thee en een goed boek bij de hand. Maar evenzo de heerlijke voldoening na een stevige wandeling door het onstuimige weer. Herkent u dat gevoel? lees verder

Deel dit /Share this

Wassen is mijn lust en leven.

Wassen is mijn lust en leven en dan heb ik het over wassen draaien. Een witte was, een bonte was, kom maar op. Wat het ook is, ik draai hem wel.

Het heerlijke gevoel alleen al van die vuile was uit allerlei hoeken en gaten van het huis te toveren. Iedere keer weer de verrassing waar je wat zult aantreffen, geweldig.

Vuile sokken onder de bank, shirts verspreid door de slaapkamer, het blijft 1 groot feest. Wat dat betreft bof ik met mijn meiden, ze weten steeds weer nieuwe plekjes te ontdekken om papa te verrassen. lees verder

Deel dit /Share this

Dochter slachtoffer van een brute aanval.

Mijn dochter is het slachtoffer geworden van een brute aanval! Een aanval die ook nog eens gewoon binnenshuis heeft plaatsgevonden, namelijk op de bank.

Te belachelijk voor woorden, zelfs in eigen huis ben je dus blijkbaar tegenwoordig niet meer veilig. Denk je samen met je vader een avondje rustig tv te kijken, word je nietsvermoedend aangevallen.

Ik voel me enorm machteloos en gefrustreerd. Ik zat naast dochterlief en heb haar niet eens kunnen beschermen. Sterker nog, ik heb de dader niet eens gezien. Zo geraffineerd is ie te werk gegaan. lees verder

Deel dit /Share this

Bijzondere ontmoeting in de duinen.

Gisteren beleefde ik een heerlijke middag in de duinen. Het zonnetje scheen, het was niet te warm. De eerste bladeren vielen en de geur van een aanstaande herfst hing aangenaam in de lucht.

Aan het einde van de dag liep ik terug naar een, voor mij, vertrouwd uitkijkpunt om de zon onder te zien gaan. Toen ik arriveerde was één van de bankjes reeds bezet door een dame.

Ik groette haar en vroeg of ik niet teveel stoorde. Ze gaf als antwoord dat dat niet het geval was, maar dat ik ook maar niet op haar moest letten. De vrouw was nogal emotioneel en de tranen stonden in haar ogen. lees verder

Deel dit /Share this

Ze heeft me gewoon verlaten!

Ze heeft me gewoon verlaten! Zonder nog een keer te zwaaien of zich om te draaien, is ze vertrokken. Zo mee met de bus naar een of ander eiland in de zee. Alsof ik er niet toe deed, alsof ik niet bestond. Te druk in de weer met haar medereizigers. Stuk voor stuk kompanen met hetzelfde gedrag.

Beseffen kinderen dan niet hoeveel ze wel niet kosten per jaar?! Zou dat gegeven alleen al niet genoeg zijn om in ieder geval minstens nog even gedag te zwaaien? Blijkbaar niet, stelletje egocentrische monstertjes 🙂 lees verder

Deel dit /Share this

Ik schaam me voor je!!

Ik schaam me voor je!! Ik weet niet hoe dat komt, maar dat hoor ik tegenwoordig zeer regelmatig. Het lijkt wel alsof ik niets meer goed kan doen bij mijn pubers. Mijn gedrag is niet goed, mijn opmerkingen niet, mijn telefoon en ga zo maar door.

Wat is er nu mis om, in de rij bij de bouwmarkt, aan de dame voor je te vragen of de muurverf bedoeld is voor na het haardvuur? Ze had namelijk een enorme zak openhaardhout in haar kar en precies 2 blikken muurverf. Tja……

Waarom wordt er mij, voordat ik ook nog maar 1 stap buiten de deur heb gezet, al toegefluisterd dat ik vooral mijn mond moet houden? Bang als de meiden zijn dat ik iets geks zou kunnen zeggen. lees verder

Deel dit /Share this

Tas bezorgd in de gft-bak.

Weer wat geleerd. Blijkbaar heeft de gft-bak, voor ons huis, een dubbelfunctie. Nooit geweten, want ik dacht toch echt dat er alleen groente-, fruit- en tuinafval in ging.

In die hoedanigheid staat de bak dan ook bij ons, gevuld met het nodige afval. Maar afgelopen donderdag bleek dat de bak ook dienst doet als bezorgadres annex brievenbus voor de pakketdienst.

Dochterlief had maanden gewerkt om een mooie tas te kunnen bestellen. Na een aantal dagen wachten, was het donderdag dan zo ver. De tas bleek te zijn bezorgd. lees verder

Deel dit /Share this
Visit Us On FacebookVisit Us On YoutubeVisit Us On Instagram