Koester de dag

At Hodson Street – Cherish the day (©2017)


Koester de dag – Cherish the day

Deze avond zag ik een man in de spiegel. Hij staarde naar me. Het gezicht kwam me bekend voor, maar leek zo oud. Zo vaak heb ik dit gezicht nu al gezien en regelmatig heb ik me dan afgevraagd hoe het gezicht er over een paar jaren zou uitzien.

Steeds weer sta ik verbaasd over het herkennen van de contouren maar het tegelijkertijd veranderen van de details. Het gezicht is boller geworden, de haargrens is geweken, er zijn wallen onder de ogen verschenen.

En toch, het is nog steeds dezelfde persoon. Met dezelfde levenslust en dromen, maar wel ook met een andere blik. Waarschijnlijk de blik van levenservaring.

Het moeten accepteren dat de tijd onveranderbaar is, maar het menselijk lichaam vergankelijk. Het onbevangene van de vroegere jaren is verdwenen, realiteit is ervoor in de plaats gekomen.

Wijlen mijn schoonvader zei altijd: “koester de dag”. Toen ik jonger was dacht ik dan wel eens: “ja, ja, nu weten we het wel”. Maar naarmate de jaren vorderen krijgen zijn woorden met terugwerkende kracht steeds meer zeggenschap.

Het is maar een klein zinnetje, maar zo ontzettend doeltreffend. Je zou er gefrustreerd van kunnen raken, het besef van vergankelijkheid en onzekerheid, maar je kunt er ook bewuster door gaan leven. Het is gewoon zo, vandaag heb je en morgen moet je nog maar zien.

Wat mij betreft geeft dit inzicht  het leven uiteindelijk meer kwaliteit, meer diepgang. De dromen zijn realistischer geworden, maar worden ook intenser beleefd. Niets is vanzelfsprekend en wat zijn nu werkelijk dingen om je over op te winden. Nu is nu en zeker geen straks.

Geniet, koester de dag. Het zal ongetwijfeld niet iedere dag lukken. maar de dagen dat dit het wel lukt, leef/beleef je dubbel en dwars!!!!

De bij deze blog passende song “Cherish the day”, gaat over het hierboven beschrevene. Nog steeds opgenomen met alleen een recordertje aan de eettafel. Geluidstechnisch misschien niet het allerbeste, maar mij gaat het om de intensiteit van het nummer. En volgens mij komt deze het best op deze manier tot uiting.

“What you here, is what you get”, en ik hoop dat jullie dat zal bevallen!!

Groetjes en tot gauw,

René


Art of Autumn



Deel dit /Share this

Tijd en Dromen

At Hodson Street – Here comes Spring (©2017)



Art of Dreaming


De tijd is mooi, de tijd is prachtig. De tijd laat je uitkijken naar, geeft je herinneringen, laat je dromen. Maar ook, de tijd is wreed en hard. Het zal je altijd brengen naar het punt waar het ooit begonnen is, namelijk het “grote niets”. Je kwam uit niets, je verdwijnt in niets.

De tijd wacht niet, kijkt niet eens om. Gaat verder, alsmaar verder. Ieder moment veranderend, ieder moment onveranderlijk. Niets kan de tijd tegenhouden, het meest machtige dat er bestaat. Letterlijk onaantastbaar, slechts te definiëren in nietszeggende woorden.

Voor nu (laten we het deze week leuk houden) wil ik me beperken tot één van de mooie kanten van tijd, namelijk het creëren van dimensionale dromen. Als ik voor mezelf spreek, kan ik wel stellen dat dromen een van mijn liefhebberijen is. Gebeurt het niet overdag, dan zeker wel ’s nachts.

Art of Nature

Vooral deze nachtelijke dromen monden vaak uit in prachtige creaties. Wat ik toch al niet voorbij heb zien komen in de voorbije jaren…. Mede door het begrip ‘tijd’ in deze dromen, hebben ze een lengte, een geschiedenis. Hierdoor worden het complete verhalen.

Het leuke is dat diverse van deze verhalen gedurende de jaren regelmatig voorbij komen en steeds verder ingekleurd worden. Ook openbaren zich op dit soort momenten de wonderbaarlijkste decors, waarin het verhaal zich afspeelt.

Eindeloze gebouwen met beweegbare trappen en muren, aangestuurd door middel van raderen die geheel willekeurig bewegen en het verhaal op deze manier allerlei verrassende wendingen geven. Lange gangen vol deuren en niet verwachtte passages naar, in mijn geval dan, meestal een centraal punt.

Kasteel Cannenburgh

Eigenlijk zou het mogelijk moeten zijn om je dromen op te slaan en zichtbaar te maken voor anderen. Volgens mij was mijn roeping dan vast decorbouwer geweest!!

Grenzeloos en inspiratievol zijn deze dromen voor mij. Hoe vaak wordt ik wel niet wakker met een idee of, zoals ook Paul de Leeuw graag zingt, een wijsje in mijn hoofd. Grenzeloos zoals in de droom van afgelopen week waarin ik van Oost- naar West- Duitsland probeerde te komen.

Achtervolgd door allerlei bekenden uit mijn leven met wie ik aan diverse activiteiten moest deelnemen. Die, net op het moment dat ik de oversteek zou wagen, met mij in een, zelfverzonnen, pretpark diverse attracties wilden uitproberen.

Tsja, misschien frustrerend omdat ik op deze manier natuurlijk nooit voorbij die muur kwam, maar tegelijkertijd heel leuk omdat ik, omringd door dierbare vrienden, zonder enige kosten, urenlang vertoefde in de meest fantasierijke attracties.

Grote of Sint-Bavokerk

Iedereen kwam langs, reeds overleden mensen alswel nog levende vrienden, niets was te gek. Herkenbaar of denkt de lezer nu dat deze man lichtelijk labiel aan het worden is?

Over dromen gesproken, hoe heerlijk is het om, terwijl het buiten regent en waait, alvast weer aan de lente te denken. Waarom ook niet, in je dromen kan alles. De lekkere, frisse lentegeur, de eerste blaadjes aan de bomen, het weer voorzichtig startende gekwetter van de vogels, kom je al een beetje in de lentestemming?

Voor deze blog een zeer toepasselijk nummer, namelijk: “Here comes Spring”. Niet voor te stellen in deze sombere tijden, maar wel een mooie test om te controleren hoe het met jouw vermogen tot dromen is gesteld!! Lekker luisteren en laat je voor een paar minuten meevoeren naar een ander jaargetijde. Hopelijk geeft dat weer voldoende energie om deze regenachtige dagen te doorstaan!!

Succes ermee en tot de volgende Blog,

René


Deel dit /Share this

Breekbaarheid – Fragility

Licht in het duister

Wat is het leven toch een ongrijpbaar fenomeen. Per dag, per uur, ja zelfs per seconde kan het van gedaante verwisselen. Zeker ben je alleen van het verleden, voor de toekomst mag je slechts hopen.

Dit jaar is voor mij persoonlijk weer eens typisch zo’n jaar waarin alle uitersten van het leven zichtbaar worden. Aan de ene kant het gevecht van dierbaren om te blijven bestaan, aan de andere zijde het tegelijkertijd werken aan een mooie toekomst.

Zelden heb ik me zo ambivalent gevoeld. Toch moet je doorgaan, van het positieve blijven uitgaan. Niet altijd even makkelijk, zeker niet voor diegenen die het “lijdend voorwerp” zijn. Maar bij voorbaat opgeven is ook geen optie, dan is het spel zeker snel voorbij.

Vol bewondering en respect heb ik de afgelopen maanden gadegeslagen hoe met tegenspoed wordt omgegaan. Fascinerend ook om te bemerken hoe een duistere periode een relatie, ook na al die jaren, toch weer een stuk verdiept. Een, eigenlijk niet gewenste, bevestiging van de kracht ervan.

Ach, het leven, zo mooi, maar tegelijkertijd in al zijn hardvochtigheid zo lelijk. Als ode aan twee sterke vrouwen, waarvan er één al zo’n 19 jaar mijn levenspartner is, heb ik de song “Fragility” geschreven.

Beiden hard strijdend weer gezond te worden. Trots op jullie en vol respect zoals jullie je staande weten te houden, hoop ik dat dit nummer misschien een heel klein beetje extra motivatie kan geven om het gevecht te winnen. Het komt goed, zeker weten!!

” I believe in you, sure you’ll get through”

Deel dit /Share this