Wie zet mama aan?!

At Hodson Street – Wij Twee ©2019

Onmacht

“Wie zet mama aan?!” vroegen beide meisjes afgelopen week aan elkaar. De nieuwe rol van mama binnen ons gezin hiermee onbewust bevestigend. Ze bedoelden namelijk te zeggen wie het kaarsje bij het portret van mama mocht aansteken. Op het tv-meubel prijkt een mooie foto van Ellen met daarnaast een kaars. De begrafenisonderneemster, Patty Duijn, had deze foto op de eerste dag, al ingelijst en wel, voor ons meegenomen. lees verder

Deel dit /Share this

Uiteindelijk moet er minder dan je denkt!!

At Hodson Street ©2019

At Hodson Street – Fragility (rehearsal tape) ©2019

Uiteindelijk moet er minder dan je denkt. Dit leek me nu eens een prima onderwerp bij het begin van een nieuw blogseizoen. Allereerst natuurlijk nog voor iedereen de beste wensen. Beetje laat misschien, maar niet minder vanuit het hart gemeend. Een nieuw jaar, nieuwe mogelijkheden, nieuwe voornemens. Zo is het toch meestal bij de start van een nieuw jaar?!

Nou, dan is het thema van deze blog misschien ook wel een goed idee om als voornemen te gebruiken. Ik kwam op dit thema toen ik gisteravond een berichtje op Instagram voorbij zag komen. Een dame vertelde hierin het tijdelijk rustiger aan te gaan doen omdat de drukte haar teveel was geworden. Ze had last gekregen van  angst en paniekaanvallen. Een openhartig en vanuit het hart geschreven stukje dat mij direct aansprak. lees verder

Deel dit /Share this

De overgang kent vele gezichten

At Hodson Street - Black and white united ©2018

Black and white united

At Hodson Street – Easy come, easy go, Live ©2018

De overgang, een woord met meerdere definities. Dat leek me voor deze blog nu eens een dankbaar onderwerp. Maar voor alle zekerheid wat duidelijker gespecificeerd, wil ik het nu hebben over een specifieke overgang. De overgang in het perspectief van het overgaan, de verandering van de ene situatie in een volgende. Het woord schoot me te binnen toen ik vrijdagavond laat de bus vanuit het ziekenhuis naar huis terug nam. lees verder

Deel dit /Share this

Ik voel me zo opgefokkerd….

Goedendag iedereen, wat betreft het ‘opgefokkerd’ zijn, daar kom ik in deze blog nog wel op terug, eerst maar eens beginnen met het belangrijkste nieuws van de afgelopen week. Na drie chemokuren is er een scan bij mijn partner gemaakt om te zien of de chemo aanslaat. Tot onze grote opluchting doet de chemo nog beter zijn werk dan verwacht. De artsen waren al blij als de uitzaaiingen zouden stagneren, maar uit de scan blijkt dat de uitzaaiingen met ruim de helft zijn teruggedrongen!! lees verder

Deel dit /Share this

Een kort vervolg op de tijd…..

At Hodson Street ©2018

At Hodson Street – Rosasharn, live ©2018

(Blijf dromen, blijf hoop houden)

De vorige blog ‘de tijd vervloeit‘ ging over het begrip tijd en op welke wijze deze op dit moment zijn invloed uitoefent op/in mijn leven. Vanmiddag keek ik een poosje naar mijn partner, terwijl ze sliep. Hierdoor kwam toch weer het begrip ‘tijd’ in mijn gedachten.

Het was een pittig weekje geweest voor haar, met een paar daagjes ziekenhuis als ‘beloning’ voor al het harde werken dat ze doet. Ze had koorts gekregen en aangezien ze nauwelijks weerstand heeft, deed dat direct alle alarmbellen afgaan. Gelukkig heeft de antibiotica zijn plicht gedaan en is de koorts weer verdwenen. Op naar de volgende chemo, joepie 🙁 lees verder

Deel dit /Share this

De tijd vervloeit

Na zonsondergang aan de Noordzee

De tijd vervloeit. Uren worden dagen en dagen worden weken. In deze bizarre periode in onze relatie wordt het begrip tijd langzaamaan van nieuwe dimensies voorzien. Waar voorheen ons gezinsritme min of meer door het ritme van de kinderen werd bepaald, is er op dit moment een tweede ritme dat zich “vrolijk” een weg baant door ons leven, namelijk het ritme van het leven.

Het begrip tijd wordt hierdoor in ene anders beleden door ons volwassenen. Alles lijkt te vervloeien hierdoor, zelfs herinneringen. Niets staat vast, alles kan in ene weer anders zijn. Totale overgave, zonder dat word je gek. Wat vandaag gebeurt, lijkt morgen alweer een eeuwigheid geleden. lees verder

Deel dit /Share this

Begin van de lente?!

Begin van de lente?!

De wind tilt me op en neemt me mee. Voorzichtig, beheerst, niet eens zo’n heel harde wind.

Net voldoende om mij te doen zweven. Een heerlijk gevoel, ik laat mijn gedachten gaan en ben leeg, vrij. Boven het water, badend in de warmte van de zon.

De ganzen zijn alweer nadrukkelijk aanwezig. Hun gesnater weerkaatst over het water, de kleinere vogels beginnen zich voorzichtig te roeren.

Een enkele, zeer dappere, fluit al een aardig lied, maar het is zeker nog geen volwaardig koor, daarvoor zijn er nog te weinig leden. lees verder

Deel dit /Share this

Koning Voetbal regeert

At Hodson Street – Easy come, easy go, Live 2018

Geef mij maar deze bal….

Koning Voetbal regeert de komende weken weer. Hoera, wat een feest. De laatste jaren moet ik echt moeite doen om een stukje wedstrijd te bekijken. Waar ik vroeger nog wel enthousiast van het spelletje kon worden, is dat in de loop der jaren compleet verdwenen. Dit komt niet zozeer door het voetbal zelf als wel door alle bijkomende fenomenen. lees verder

Deel dit /Share this

Alleen is zo heerlijk alleen

At Hodson Street – Cherish the day ©2018

©RnBn2018

Van de week liep ik weer eens in de Kennemerduinen. Het was fantastisch weer, zonnetje hoog in de lucht en een lekker verkoelend zeewindje dat de boel luchtig hield. Ik moest denken aan een artikel dat ik die ochtend had gelezen over John Muir, een Schots-Amerikaanse natuurbeschermer cq. schrijver. Tevens één van de stichters van de Sierra Club, heden ten dage één van de grootste natuurbeschermingsorganisaties in Amerika. lees verder

Deel dit /Share this

Het gevoel van vrijheid blijven behouden

Never give away your dreams

At Hodson Street – Never give away your dreams ©2018

Waar ik vroeger bijvoorbeeld reizen als een ultieme manier van vrijheid beleven zag, is dat in de loop der jaren langzaamaan veranderd. Maar het belangrijkste blijft, volg je dromen, probeer je wensen te laten uitkomen, op welke leeftijd dan ook en wees vrij!! Volg je intuïtie en bovenal “Never give away your dreams”.

Pas geleden stond ik op de pier in Ijmuiden de zonsondergang te bewonderen en te fotograferen. Het was prachtig weer en dat was redelijk onverwacht. De gehele dag was er sprake van zeevlam geweest, waardoor er direct aan het strand geen hand voor ogen te zien was. Aparte gewaarwording, want een stukje verderop in de duinen was het het mooiste weer van de wereld. lees verder

Deel dit /Share this