Leve de vrijheid van geest

At Hodson Street – Rosasharn ©2018

At Hodson Street ©2018

Leve de vrijheid van geest. Om diverse redenen was dit credo de afgelopen weken nadrukkelijk aanwezig binnen mijn bestaan. Het is ook een motto dat mij na aan het hart ligt. Als mijn geest niet zo vrij zou zijn als de toestand waarin het zich nu, na jaren van hard werken, bevindt, zouden een aantal dingen in mijn persoonlijke leven, absoluut niet hebben kunnen plaatsvinden. De vrijheid van geest derhalve in deze blog belicht vanuit diverse situaties. lees verder

Deel dit /Share this

De overgang kent vele gezichten

At Hodson Street - Black and white united ©2018

Black and white united

At Hodson Street – Easy come, easy go, Live ©2018

De overgang, een woord met meerdere definities. Dat leek me voor deze blog nu eens een dankbaar onderwerp. Maar voor alle zekerheid wat duidelijker gespecificeerd, wil ik het nu hebben over een specifieke overgang. De overgang in het perspectief van het overgaan, de verandering van de ene situatie in een volgende. Het woord schoot me te binnen toen ik vrijdagavond laat de bus vanuit het ziekenhuis naar huis terug nam. lees verder

Deel dit /Share this

Ik voel me zo opgefokkerd….

Goedendag iedereen, wat betreft het ‘opgefokkerd’ zijn, daar kom ik in deze blog nog wel op terug, eerst maar eens beginnen met het belangrijkste nieuws van de afgelopen week. Na drie chemokuren is er een scan bij mijn partner gemaakt om te zien of de chemo aanslaat. Tot onze grote opluchting doet de chemo nog beter zijn werk dan verwacht. De artsen waren al blij als de uitzaaiingen zouden stagneren, maar uit de scan blijkt dat de uitzaaiingen met ruim de helft zijn teruggedrongen!! lees verder

Deel dit /Share this

Wat is nu een echte man?!

At Hodson Street ©2018

At Hodson Street – Promised Land, live ©2018

Wat is nu een echte man?! Deze vraag stelde ik mijzelf afgelopen ochtend. Een prima moment hiervoor, aangezien de dagen alweer snel korter worden. Dus ’s avonds vroeg donker en ’s ochtends bij het wakker worden nog steeds een donkere wereld. En dan ook nog eens herfstvakantie voor de kinderen, geen gehaast, wat wil een mens nog meer?!

Tijd genoeg dus om nog even in bed te blijven en jezelf allerlei dilemma’s op te leggen. Buiten mis je niets en de wereld voelt op dit soort momenten zo heerlijk klein. Dit zijn overigens voor mij ook vaak de momenten waarop er melodieën of andere artistieke oprispingen hun weg naar mijn brein weten te vinden. Veel mensen hebben liever de zomer met zijn lange dagen, maar zelf kan ik ook van deze periode in het jaar erg genieten. lees verder

Deel dit /Share this

Een kort vervolg op de tijd…..

At Hodson Street ©2018

At Hodson Street – Rosasharn, live ©2018

(Blijf dromen, blijf hoop houden)

De vorige blog ‘de tijd vervloeit‘ ging over het begrip tijd en op welke wijze deze op dit moment zijn invloed uitoefent op/in mijn leven. Vanmiddag keek ik een poosje naar mijn partner, terwijl ze sliep. Hierdoor kwam toch weer het begrip ‘tijd’ in mijn gedachten.

Het was een pittig weekje geweest voor haar, met een paar daagjes ziekenhuis als ‘beloning’ voor al het harde werken dat ze doet. Ze had koorts gekregen en aangezien ze nauwelijks weerstand heeft, deed dat direct alle alarmbellen afgaan. Gelukkig heeft de antibiotica zijn plicht gedaan en is de koorts weer verdwenen. Op naar de volgende chemo, joepie 🙁 lees verder

Deel dit /Share this

Gevangen in een onmogelijke spagaat

At Hodson Street – Two souls, One mind ©2018

Zo, daar gaan we weer. De kinderen naar school, dus tijd voor een nieuw ‘blogseizoen’. Alleen kan en wil ik niet om onze privésituatie heen in deze eerste blog van het nieuwe seizoen. Zoals de meesten van jullie inmiddels wel weten is deze bij het begin van de zomervakantie drastisch veranderd. De kanker is bij mijn partner dusdanig uitgezaaid, dat genezing niet meer mogelijk is.

Dit gegeven is natuurlijk een ongelooflijke klap voor ons en zal zeker een rol spelen in mijn creatieve uitingen. Of ik dit nu wil of niet, het gebeurt gewoon. Als ik hier iets over plaats, doe ik het zekers niet om medelijden op te wekken, het is gewoon een manier van hoe ik mijn gevoelens uit. Zo steek ik nu eenmaal in elkaar en het is voor mij een uitlaatklep. lees verder

Deel dit /Share this

Het leven is een grote ontdekkingstocht.

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Het wordt druk op zee….

Het leven is een grote ontdekkingstocht. Daar kwam ik afgelopen week maar weer eens achter. Niet alleen is het een ontdekkingstocht wat betreft de wereld om je heen, maar zeer zeker ook een tocht naar wie je zelf bent. Dacht ik een redelijk rustig persoon te zijn, bleek deze week toch in ene maar mooi het tegendeel. Binnen een minuut ontplofte ik tegen een persoon om wat voor redenen dan ook. Onverwacht voor die persoon, maar ook zeker voor mijzelf. Zo extreem kan ik me niet herinneren. Hoog tijd voor een openbare boetedoening  🙂 lees verder

Deel dit /Share this

Deze week de afgelopen week

At Hodson Street – Two souls, one mind ©2018

Liefdesdans der libellen

Deze blog beginnen we maar eens met goed nieuws. Afgelopen week bleek na controle dat alles bij mijn partner er goed uitzag. Geen afwijkingen te zien en alles rustig. Dat  is toch wel fijn nieuws, nu zo’n jaar na dato. Ook al hebben ze alles wat niet goed was, weg kunnen halen, bij kanker ben je toch altijd bang dat het weer terugkeert.

Dat is gelukkig niet aan de orde. Laten we het ook maar lekker zo houden, één keer die ellende is al één keer teveel. Daarom de gekozen song “Two souls, one mind”, vond ik toch zeker op zijn plaats hier. Ik ben trots op je, partner!! Terecht, 2 zielen, één gedachte 🙂 lees verder

Deel dit /Share this

Koning Voetbal regeert

At Hodson Street – Easy come, easy go, Live 2018

Geef mij maar deze bal….

Koning Voetbal regeert de komende weken weer. Hoera, wat een feest. De laatste jaren moet ik echt moeite doen om een stukje wedstrijd te bekijken. Waar ik vroeger nog wel enthousiast van het spelletje kon worden, is dat in de loop der jaren compleet verdwenen. Dit komt niet zozeer door het voetbal zelf als wel door alle bijkomende fenomenen. lees verder

Deel dit /Share this

Iedere gek zijn gebrek, maar wanneer ben je gek?!

At Hodson Street – Cry without tears ©2018

Een nieuwe song, geschreven voor een verleden jaar overleden vriendin. Op het eerste oog misschien een aparte keuze om de song in deze blog te plaatsen, maar wij hebben elkaar ooit leren kennen via het vrijwilligerswerk met verstandelijk beperkte mensen. Daar refereer ik aan in deze blog, vandaar dit, als eerbetoon aan onze speciale vriendschap, geschreven nummer in deze blog. Een lach en een traan, zoals dat gaat in het leven.

Pas geleden liep ik met mijn oudste dochter in de supermarkt. Bij de kassa aangekomen werden we door een enigszins excentriek mannetje aangesproken. Of ie even voor ons mocht met zijn boodschappen. Helaas pindakaas, want we hadden allemaal evenveel boodschappen. Vervolgens probeerde hij hetzelfde bij andere kassa’s met als resultaat dat toen wij klaar waren, hij nog steeds in de rij stond. Een apart mannetje maar continue vriendelijk lachend. lees verder

Deel dit /Share this