Genieten van een uitvaart

Deze blog wil ik beginnen met een dankwoord aan alle mensen die ons afgelopen week hebben gesteund. Middels berichtjes op de sociale media, reacties op de blog, bezoekjes aan huis, kaarten, wat dan ook, beseften wij drietjes dat we niet alleen staan in ons verdriet. Ellen was weer even terecht het middelpunt van alle belangstelling. Ze is zeker nog niet vergeten. Wat heeft dat ons goed gedaan, alle warmte en liefde!!

De dag waarop Ellen precies een jaar overleden was, begon overigens voor mij op een fraaie wijze. Ellen liet even merken dat ik wel aan haar moest denken namelijk 🙂 Enkele tellen voor het tijdstip waarop Ellen overleed, liep ik met Sara naar beneden. En geloof het of niet, bij de laatste treden gleed ik onderuit en lag ik languit onder aan de trap!! lees verder

Deel dit /Share this

De laatste week met z’n viertjes.

Deze week hebben de meiden vakantie. Continue gaan mijn gedachten naar verleden jaar. Toen hadden de meiden in deze periode ook vrij. We zijn toen met z’n viertjes een weekje op vakantie gegaan in Nederland. Het ging niet heel goed met Ellen, maar we zouden hoe dan ook op vakantie gaan. Daar was met Ellen geen discussie over mogelijk 🙂

Achteraf bekeken onvoorstelbaar gezien de toestand van Ellen. Maar tegelijkertijd ook een memorabele week. Het was de laatste week die we met z’n viertjes zouden doorbrengen. De chemokuren hadden geen effect en het lichaam van Ellen raakte steeds meer opgezet door vochtophoping. Ze werd steeds meer een ‘Michelin-vrouwtje’. lees verder

Deel dit /Share this

Open brief aan mijn overleden partner, deel 6

Hoi lieverd,

heb je nog iets aan je verjaardag gedaan? Wij hier hebben in ieder geval zeker bij je verjaardag stil gestaan. Ook via de post en sociale media zijn heel wat reacties binnen gekomen. Allemaal van mensen die jou absoluut nog niet vergeten zijn. Sterker nog, van mensen die je nog steeds ontzettend missen. Heb je nu kunnen zien dat al je angst om snel te worden vergeten, nergens voor nodig was?!

Maak je hier dus nu maar geen zorgen meer over. We hebben met een select gezelschap je verjaardag ‘gevierd’ in de Roemer. Op dezelfde plek als waar je wel eens eerder je verjaardag vierde. Een viering die heel waardevol is gebleken. Een moment ook om nogmaals te zien en te beseffen dat ik er met de twee meiden absoluut niet alleen voor sta. lees verder

Deel dit /Share this

Open brief aan mijn overleden partner, deel 5

At Hodson Street – Come to me ©2019

Hoi lieverd,

Hoe is het er mee? Het is alweer een poosje geleden dat ik je geschreven heb. Maar ja, zoals je zelf ook wel weet, zijn dit nogal volle maanden. Maanden waarin de dagen steeds korter worden, waardoor het lijkt of je steeds minder tijd hebt. Terwijl er activiteiten in overvloed zijn.

Activiteiten die leuk zijn, maar me, eerlijk gezegd, ook gestolen kunnen worden op dit moment. Zo heeft Sara intussen alweer Sint- Maarten gevierd. Met een prachtige, zelf gemaakte, lampion is ze dapper de straat opgegaan. Wat was het weer weer slecht, alsof deze avond er patent op heeft. Had jij daarboven niet even iets kunnen regelen?! lees verder

Deel dit /Share this

Bal der Herinneringen

At Hodson Street – Release me ©2019

(Beluister de song door op het linkerpijltje te drukken 🙂 )

Bal der Herinneringen

Het bal der herinneringen is officieel geopend.

Het ‘feest’ kan losbarsten.

Tot nu toe leefde ik in een soort van vacuüm.

Maar vanaf dit moment zal iedere dag een dag van vergelijking worden.

Hoe ging het met je, wat deden we op deze dag een jaar geleden?

Waar waren de kinderen, hoe voelden we ons?

Allemaal vragen waar intussen een antwoord op te geven valt.

Allemaal herinneringen uit een afschuwelijke periode.

Een periode waarin trots, wanhoop, wilskracht en radeloosheid eendrachtig vochten om de eerste plaats. lees verder

Deel dit /Share this