Wat is nu een echte man?!

At Hodson Street ©2018

At Hodson Street – Promised Land, live ©2018

Wat is nu een echte man?! Deze vraag stelde ik mijzelf afgelopen ochtend. Een prima moment hiervoor, aangezien de dagen alweer snel korter worden. Dus ’s avonds vroeg donker en ’s ochtends bij het wakker worden nog steeds een donkere wereld. En dan ook nog eens herfstvakantie voor de kinderen, geen gehaast, wat wil een mens nog meer?!

Tijd genoeg dus om nog even in bed te blijven en jezelf allerlei dilemma’s op te leggen. Buiten mis je niets en de wereld voelt op dit soort momenten zo heerlijk klein. Dit zijn overigens voor mij ook vaak de momenten waarop er melodieën of andere artistieke oprispingen hun weg naar mijn brein weten te vinden. Veel mensen hebben liever de zomer met zijn lange dagen, maar zelf kan ik ook van deze periode in het jaar erg genieten. lees verder

Deel dit /Share this

Vluggertje van de dag

Gevoel van geluk

Just let me live in my own simple way.

Don’t own much but happy everyday.

Blessed with good health and fine people around me.

I’m a rich man, I feel free.

Fragment van tekst uit de song “Easy come, easy go” van At Hodson Street.

At Hodson Street – Easy come, easy go, live ©2018

Deel dit /Share this

Het leven is een grote ontdekkingstocht.

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Het wordt druk op zee….

Het leven is een grote ontdekkingstocht. Daar kwam ik afgelopen week maar weer eens achter. Niet alleen is het een ontdekkingstocht wat betreft de wereld om je heen, maar zeer zeker ook een tocht naar wie je zelf bent. Dacht ik een redelijk rustig persoon te zijn, bleek deze week toch in ene maar mooi het tegendeel. Binnen een minuut ontplofte ik tegen een persoon om wat voor redenen dan ook. Onverwacht voor die persoon, maar ook zeker voor mijzelf. Zo extreem kan ik me niet herinneren. Hoog tijd voor een openbare boetedoening  🙂 lees verder

Deel dit /Share this

Alleen is zo heerlijk alleen

At Hodson Street – Cherish the day ©2018

©RnBn2018

Van de week liep ik weer eens in de Kennemerduinen. Het was fantastisch weer, zonnetje hoog in de lucht en een lekker verkoelend zeewindje dat de boel luchtig hield. Ik moest denken aan een artikel dat ik die ochtend had gelezen over John Muir, een Schots-Amerikaanse natuurbeschermer cq. schrijver. Tevens één van de stichters van de Sierra Club, heden ten dage één van de grootste natuurbeschermingsorganisaties in Amerika. lees verder

Deel dit /Share this

De eerste keer doet het meest pijn

At Hodson Street – Rosasharn ©2018

“When you meet things for the first time, it can hurt and you’ll feel lonesome”

een zin uit de song “Rosasharn”. Een tekstfragment niet van mijzelf, maar geschreven door John Steinbeck in het, voor mij althans, enorm inspirerende boek “De druiven der gramschap“. Al enige malen heb ik dit boek en deze schrijver laten passeren in de diverse blogs. lees verder

Deel dit /Share this

Tijd van denken en herdenken

Weg, maar niet vergetenWeg, maar niet vergeten

De wind en ik. Alleen wij twee, samen in de duinen. De wind fluistert, de wind praat. Ik luister aandachtig en geniet.

Dan wordt mijn aandacht getrokken door dit panorama. De wind zwijgt en laat mij, versterkt door deze stilte, in gedachten achter.

Plots besef ik waarom ik kan genieten in vrijheid. Hiervoor het ultieme offer gegeven, rest mij aan hen slechts dank en respect. Weg, maar niet vergeten.

At Hodson Street – Try ©2018

Het is bijna mei, traditioneel gezien de maand van herdenken, zowel privé als algemeen. Privé omdat er diverse personen in de loop der jaren de maand mei hebben uitgekozen om het tijdelijke voor het eeuwige te verwisselen. Daar zal ik u als lezer op dit moment niet verder mee lastigvallen, dat houd ik ook privé. lees verder

Deel dit /Share this

Lessen trekken uit het verleden

At Hodson Street – I’ll show you my weakness ©2018

Apart toch eigenlijk, als je jong bent lijkt het verleden ver weg, maar naarmate je ouder wordt lijkt datzelfde verleden steeds dichterbij te komen. Deze gedachte schoot me te binnen toen ik aan het lezen was over de effecten van de Tweede Wereldoorlog op de Kennemerduinen.

Ik herinner me een moment op de middelbare school, waarbij de discussie met sommige vriendjes was of je de Tweede Wereldoorlog nu nog wel moest herdenken. Het was immers al zo’n tijd geleden. Nu, zo’n 35 jaar later denk ik weleens hoe onvoorstelbaar dit me nu in de oren klinkt. De oorlog was op dat moment nog niet eens 40 jaar voorbij. Op die leeftijd vonden we dat al een hele tijd geleden, terwijl ik me nu heel goed realiseer dat de oorlog toen eigenlijk pas net voorbij was. lees verder

Deel dit /Share this

Ook de mens is een dier, of we nu willen of niet!!

At Hodson Street – Better World, Live 2017 ©2017

Van de week werd mijn aandacht getrokken door het bericht dat de Noord-Koreaanse leider Kim Jung-un een bezoek had gebracht aan China. Het doet wereldwijd de hoop opleven dat er eindelijk weer eens gepraat gaat worden tussen de diverse landen. Dat is natuurlijk mooi, maar tegelijkertijd is het toch triest hoe enkele personen eigenlijk een hele planeet in gijzeling houden. lees verder

Deel dit /Share this

Wat is nu eigenlijk geluk?!

At Hodson Street – Cherish the Day ©2018

Afgelopen week was weer eens zo’n week waarin de uitersten van het leven zichtbaar werden. Waar de één een goede uitslag kreeg, overleed de ander aan dezelfde soort ziekte. Het zijn van die momenten waarop je nog eens eventjes flink met je neus op de feiten wordt gedrukt.

We zijn hier allemaal maar tijdelijk en niemand weet voor hoe lang. Een moment voor mij om nog eens even na te denken over het begrip “geluk” en de betekenis hiervan in het leven. Doe ik het allemaal wel goed?! lees verder

Deel dit /Share this

I’m not a killer

At Hodson Street – I’m not a killer ©2018

Op dit moment ben ik weer eens aan een boek begonnen dat een stuk geschiedenis beschrijft, namelijk “de gezusters Romanov” van de Britse historica en schrijfster Helen Rappaport. Het is een biografie over het korte leven van de 4 dochters van de laatste tsaar van Rusland, tsaar Nicolaas II.

Hoe het boek zal aflopen moge een ieder duidelijk zijn, het boeiende is dat je het verhaal leest en soms met een schok bedenkt dat je geen fictie leest, maar een werkelijk gebeurd verhaal. De hoofdpersonen hebben werkelijk bestaan, er zijn afbeeldingen van ze, er zijn ooggetuigen geweest van hun leven en de omstandigheden waarin dat plaatsvond. lees verder

Deel dit /Share this